Aandacht – Daniel Goleman

De auteur van de bestseller ‘Emotionele intelligentie’ onderzoekt de voordelen van gefocust zijn. Hij staaft dat met veel breinonderzoek, een pleidooi voor meditatie en voor –sommige- computergames.

Trainen als een spier

 

Aandacht is een zelden opgemerkt en ook een onderschat geestelijk goed, steekt Goleman van wal. We hebben meer aandacht voor de resultaten van aandacht dan voor de praktijk zelf.

Aandacht kun je trainen als een spier. Daarvoor verkent Goleman de stilaan ingeburgerde praktijk van mindfulness, want de grootste afleiding en dus bedreiging voor focus en aandacht is het innerlijk geklets. Maar hij breekt ook een lans voorcomputerspellen, die toch vaak worden gezien als oorzaak van de beperkte aandachtsspanne van jonge en oudere spelers. Nu is het ene spel het andere niet, maar er zijn er wel degelijk die samenwerking stimuleren, de visuele alertheid, het ruimtelijk inzicht, het schakelen met de aandacht, de besluitvaardigheid. Er zijn zelfs games die rustgevend zijn. Goleman test ‘Tenacity’ uit, een spel gebaseerd op de in- en uitademing terwijl je een parcours aflegt. Zijn kleinkinderen doen het goed.

Death by Powerpoint

We leven nonstop online, we kunnen onmogelijk alles volgen, en dus smeren we onze aandacht dunnetjes uit. Die“voortdurende gedeeltelijke aandacht” is verfoeilijk volgens Goleman. Multitasken bestaat zelfs niet, je hersens springen voortdurend van het ene naar het andere topic.
Te gefocust zijn houdt ook gevaren in. Een open aandacht is het best. “Serendipiteit (iets vinden wat men niet zoekt) dient zich aan dankzij openheid voor verschillende mogelijkheden, gevolgd door focus op het nuttig aanwenden ervan.”
Goleman schrijft grappig over de saaiheid van veel presentaties. Het mag een wonder heten dat er niet vaker sprake is van“death by Powerpoint”. Hij roemt de dwaalgeest als standaardinstelling. “Elke vorm van aandacht heeft zijn nut. Het feit dat ongeveer de helft van ons denken uit dagdromen bestaat geeft al aan dat er vast wel een reden is geweest om de mens hersenen te geven waar ruimte is voor fantasie”. 

Hoewel het hoofdstuk over de bottom-up en top-downfuncties van onze hersenen -de eerste impulsief, intuïtief en de tweede gebaseerd op de wil- best interessant is, is dit boek toch veel te vol. Met onderzoeksresultaten, praktijkvoorbeelden, rare uitweidingen over klimaat en ecologie, die hier niet echt ter zake doen. Goleman berijdt zijn stokpaardje empathie, en hij schrijft ook een onvermijdelijk hoofdstuk over aandacht voor leiders. Ik blijf me verbazen over die bibliotheken vol handleidingen voor leiders. Dat moeten in vergelijking met bakkers en lassers toch geweldig zoekende mensen zijn. Ik beken, ik had moeite om mijn… aandacht er tot het eind bij te houden.

[Aandacht. Het fundament van emotionele intelligentie van Daniel Goleman is uitgegeven bij Business Contact]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s