Geen mening

Dus ik moet deze week elke dag een mening hebben. De stroom van gebeurtenissen, mensen en opinies aan mijn geestesoog laten voorbijtrekken en dan, hák, mijn visie kant, klaar en duidelijk poneren. Wat ik over de echte start van de kiescampagne denk, nu Pasen stilaan beloken is. Of de berekende kiesprogramma’s kloppen. Of de staat nog verder moet hervormd. Jezusmina.

Mag ik ook een mening hebben over de Belgische aardbeien die ik vanmorgen bij het ontbijt at? Ze waren voortreffelijk. Die zoete, helderrode campagne raakt stilaan ook op gang, dankzij zon en warmte, en ik leef in blijde verwachting van veel bakjes puur geluk.

Hier komt mijn centrale stelling: het leven is niet waard geleefd te worden zonder aardbeien. Sterk genoeg? Nee, ik hoor me ook af te zetten tegen iets. Om in het fruit te blijven: weg met Chinese appels, leve de Belgische.

Hoe vaak gebeurt het niet dat ik een enquête invul, en mijn cursor als vanzelf naar het vakje ‘noch voor, noch tegen’, ‘gemiddeld’ of ‘geen mening’ zweeft. Smijt het maar in mijn gezicht: u bent een wankelmoedige, besluiteloze tjeef. Wat ik ben, hang ik niet aan uw neus, maar wel dat ik het almaar moeilijker vind om instant mijn gedacht te hebben over iets. Twijfel is my middle name.

In De stemtest voor de Vlaamse verkiezingen staat zoals te voorzien en te verwachten was ook de volgende stelling: ‘Er moet een hoofddoekenverbod komen voor leerkrachten in het gemeenschapsonderwijs.’ Aargh! Ik vind hoofddoeken (of baseballpetten) soms mooi, soms lelijk, nu eens normaal, dan weer onderdrukkend, op maandag stoorzenders van textiel én op dinsdag mijn zaken niet. Samengevat: ‘weet niet’. Ik vind dat niet eens erg.

Ik troost mezelf dat mijn opinie permanent in de steigers staat. Alleen een dwaas verandert nooit van gedacht. Those are my principles, and if you don’t like them,… well, I have others, zei de Amerikaanse wijsgeer Groucho Marx. Waarom zou ik mezelf voortdurend moeten positioneren, likes uitdelen of vernietigend uithalen? Ik hou meer van de regenboog dan van zwart-wit. En een duim omhoog of omlaag, dat was iets voor Romeinse keizers.

In De stemtest heb ik daarnet voor de lol eens onafgebroken ‘geen mening’ aangevinkt, maar na achttien keer werd ik berispt: ‘u hebt het maximum bereikt’. Dat klonk als: ‘loser!’. Ik ga de partijprogramma’s de komende dagen eens downloaden. Ik heb nog een maand om ze grondig te lezen en mijn opinie te slijpen. Want ‘geen mening’ in het stemhokje, dat is dan weer een brug te ver. Mijn gedacht.

Lees deze tekst ook op DS Avond De Mening, 22 april 2014

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s