Meer cultuur, minder papier

‘Ik zou willen dat er gevochten werd voor de post van minister van Cultuur,’ zei Els De Bodt van Ik kies voor kunst branieachtig in het Journaal.

Links en rechts hoor ik al politici pathetisch zuchten van verlangen: ze willen premier worden of minister-president, minister van Onderwijs (de ziel van het kind!), maar van Cultuur, ho maar. Of zouden er al ministerabili zijn die nog snel-snel en incognito een theatervoorstelling in de drukke campagnetijd persen, om na 25 mei te kunnen antwoorden op de obligate vraag in Terzake: ‘U bent nu minister van Cultuur, wat is het laatste stuk dat u gezien hebt?’

Ik kies voor kunst is een sensibiliseringsactie van de brede culturele sector, met een nogal vaag manifest. Wat willen ze: meer geld, evenveel geld, een andere verdeling ervan? VUB-filosoof en wiskundige Jean Paul Van Bendegem zei precies waar het op staat: ‘Ik kies voor kunst omdat kunst het onwaarschijnlijke vermogen heeft om je verbeelding te prikkelen, en de reële wereld zoveel rijker te maken.’

Van mij mag er een pak meer geld op de cultuurbegroting komen. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat dat dubbel en dik ‘terugverdiend’ wordt, om het in economische termen te zeggen. Maar laat mij toch ook twijfelen aan de becijferbaarheid van de culturele ervaring.

Het moment waarop de grond en de hemel zich openen en ik een briesje – of een rukwind – uit een andere, niet zo verdomd onttoverde wereld ervaar. Die belevenis heeft geen prijs, alleen een onmetelijke waarde. Ze heeft niets te maken met ‘hoge’ of ‘lage’ cultuur. Ontroering wordt mijn deel bij de Harmonie Cecilia waar mijn zoon sax speelt, maar ook bij een zeer stil stilleven van Francisco Zurbarán in Bozar.

En toch kan er bespaard op cultuur. Op papier met name. De grote theaterhuizen smokkelen ongevraagd een dikke bijlage in mijn krant. De Munt verdeelt een bespottelijk luxueus jaarprogrammaboek. Met respect voor de vormgevers (ook cultuurwerkers die hun brood moeten verdienen), maar wat moet dat niet kosten? Geld dat beter naar instrumenten, verf, acteurs of rekwisiteurs kan gaan. De uitgevers blijven elk seizoen een halve meter brochures op mijn bureau pleuren en van de hopelijke bestsellers zelfs flyers van glanzend karton. Een steek door mijn hart: zoveel bomen, zoveel bomen. En dan moeten de echte boeken nog komen.

Ik hoop dat Ik kies voor kunst het flyeren beperkt. En eigenlijk, Van Bendegem, zou dat geen goeie minister van Cultuur zijn? Hij kan rekenen, dromen, enthousiasmeren. En hij ziet er nog verwaaid uit ook.

Lees deze tekst ook in DS Avond, 24 april 2014

Advertisements

One thought on “Meer cultuur, minder papier

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s