Het lezen zoals het is – Humo

In welk boek bent u tegenwoordig bezig?

‘Treindromen’ van Denis Johnson, over verlies, het verglijden van de tijd, de plaats van een mens in de natuur, de industriële geschiedenis van Amerika, de wolvensymboliek van de Indianen. En dat in nog geen honderd bladzijden. De wereld in een zandkorrel.

Waar leest u het liefst?
In de tuin, als het gras pas gemaaid is.

Met welke auteur zou u een avondje uit willen? 
Met J.R.R.Tolkien. En dan vraag ik of hij elfs praat.

Met welke romanpersonage ziet u een one-night-stand wel zitten?
Met Orlando van Virginia Woolf, twee geslachten in één nacht.

Wat is uw favoriete gedicht en waarom? 
Wanneer de lente komt…  van Fernando Pessoa. Een vrolijk, zelfrelativerend gedicht over de dood met een machtig slotvers: ‘Dat wat zal zijn, wanneer het zijn zal, zal zijn dat wat het is.’

 

Wanneer de lente komt 
En als ik dan al dood ben

Zullen de bloemen net zo bloeien

En de bomen zullen niet minder groen zijn dan het vorig voorjaar.

De werkelijkheid heeft mij niet nodig.

Ik voel een enorme vreugde
Bij de gedachte dat mijn dood volstrekt onbelangrijk is

Als ik wist dat ik morgen zou sterven
En het was overmorgen lente,

Zou ik tevreden sterven, omdat het overmorgen lente was.

Als dat haar tijd is, wanneer dan zou ze moeten komen tenzij op haar tijd?

Ik houd ervan dat alles werkelijk is en alles zoals het moet zijn;
Daar houd ik van, omdat het zo zou wezen ook als ik er niet van hield.

Daarom, als ik nu sterf, sterf ik tevreden,

Want alles is werkelijk en alles is zoals het moet zijn.

Men mag Latijn bidden boven mijn kist, indien men wil.
Indien men wil, mag men rondom dansen en zingen.

Ik heb geen voorkeur voor wanneer ik toch geen voorkeur meer kan hebben

Dat wat zal zijn, wanneer het zijn zal, zal zijn dat wat het is.

Welk boek hebt u het vaakst cadeau gedaan?
Het eerlijke antwoord is: dat van mij, ‘Stil leven’, aan iedereen die ik graag zie.

 Wat is volgens u het ideale vakantieboek?

Geen thrillers, geen tussendoortjes, ik duik dan graag in een kloeke klassieker als De Toverberg van Thomas Mann. De navelstarende societywereld in een Zwitsers kuuroord wordt zeer grappig beschreven, maar bovenal is er de verscheurende keuze van Hans Castorp voor hart of verstand, geloof of verlichting.

Welk non-fictieboek zou iedereen gelezen moeten hebben?

‘A book of silence’ van Sara Maitland. Een gedegen en inspirerende studie van het in wezen onbeschrijfelijke.

Welk kunst- of kijkboek kampeert op uw koffietafel? 
Voor mijn 48ste verjaardag kreeg ik net de atlas der atlassen, de Times Concise Atlas of the World. Hopelijk leef ik nog lang genoeg om elke bladzijde te kunnen bestuderen. Ik ontdekte al het Lake Vandekerckhove in Canada, waarover ik dringend meer wil weten.

Wat is het laatste boek dat u tranen van ontroering bezorgd heeft?
Zes maanden in de Siberische wouden van Sylvain Tesson. Schoonheid, wijsheid, poëzie en de kracht van moeder natuur.

 Wat is het laatste boek dat u tranen van het lachen bezorgd heeft? 
‘Lang leve het gewone’ van Michael Foley. Omdat hij geweldig geestig kan vertellen, en zijn slimme levenskunstlessen daarom lichtvoetig blijven.

Welk boek zou u meteen (her)lezen als u een week leestijd cadeau krijgt?
Alles van Willem Elsschot.

Van welk boek vindt u de film beter?
A Clockwork Orange. Stanley Kubrick maakte een spraakmakende, grensverleggende film van een matig boek van Anthony Burgess.

Welk boek of oeuvre vindt u zwaar onderschat?

Het fijnzinnige werk van de Amerikaans-Egyptisch-joodse Proustiaan André Aciman. ‘Noem me bij je naam’ is het zinderendste liefdesverhaal over verlangen en verlies dat ik ooit las. Ook prachtig: zijn kinderherinneringen ‘Uit Egypte’ over het kosmopolitische en multireligieuze Alexandrië. Observaties van een balling uit een verdwenen wereld.

Wie verdient volgens u de volgende Nobelprijs Literatuur?
De wereldse en hemelse Cees Nooteboom, die van het mooiste Nederlands schrijft.

Welk romaneinde had u liever anders gehad?
Zo schokkend dat de bib in ‘De naam van de Roos’ opbrandt, als een voorproefje van Leuven of Sarajevo. Umberto Eco neemt je helemaal mee in die wonderlijke boekenwereld en vervolgens verwoest hij alles wreed en meedogenloos.

in Humo, 17 juni 2014

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s