Stilte!

Misschien was deze kolom beter wit gebleven, had ik me met mijn lectuur in mijn kamer opgesloten en er het zwijgen toe gedaan. Dat was misschien een gepaster statement geweest. Want nog een hoop tekst toevoegen aan een al goedgevuld boek over de stilte: het lijkt zo futiel, zo patserig. Maar hoewel ik perfect stil kan zijn, kan ik ook de woorden niet laten. En als ik één ding geleerd heb van Stil leven. Een stem voor rust en ruimte in drukke tijden van VRT-journaliste Kristien Bonneure (Lannoo), dan is het dat je soms veel woorden nodig hebt om de stilte te vatten, om ze te omsingelen. Misschien wel te veel.

Ik heb altijd een beetje schrik voor boeken met zulke titels. Deze keer was mijn huiver onterecht. Ook al is hij in trendy rustgevend groen verpakt, toch is Bonneures tekst geen zweverige handleiding voor stiltezoekers die bij het handje genomen willen worden. Het is een polyfonie op de rand van de kakofonie, een mengelmoes van relevante interviews, reportages en vlotte bedenkingen allerhande. Het gaat over burn-out en mindfulnesstraining op het werk, de architectuur van de cisterciënzers, stilte op radio (Leonard Nolens in Joos!) en op tv, over oordoppen, over retraites en kluizenaars, over Twitter en stilteatlassen ook. Een verhelderende momentopname, een stilstand van zaken, zeg maar.

Bonneures boek fladdert heerlijk rustig alle kanten uit. Het is gelukkig aan de oppervlakte vrij stil; het mijdt bijvoorbeeld overdadig gebruik van hoofdletters en uitroeptekens, cursieven en vetjes, en gaat de kwetsbare vraagtekens niet uit de weg.

Het enige luidruchtige aan Stil leven zijn de stemmen van andere schrijvers, in de vorm van talloze goedgemikte citaten, diepzinnige oneliners, fraaie aforismen die om aandacht schreeuwen. Van het soort dat meteen met de beste bedoelingen gedeeld – en verkeerd geïnterpreteerd – wordt op Facebook.

Dat Bonneure gul die geleende wijsheden rondstrooit, blijkt al van de eerste bladzijden. Met drie motto’s, waaronder een gevoelig vers van Maurice Maeterlinck, trekt ze het boek op gang. Voorts citeert ze Henriette Roland Holst, Dante, Paul Verhaeghe, Johan Braeckman, Monty Python, Alain de Botton, Max Picard, zelfs Annie M.G. Schmidt… – al die auteurs verheffen in dit boek even hun stem over de stilte.

Soms moest ik twee keer luisteren. Zo had ik Virginia Woolfs ‘room of one’s own’ nog nooit gelezen als een kritiek op het landschapskantoor.

Peter Jacobs, Standaard der Letteren, 11 juli 2014

Advertisements

One thought on “Stilte!

  1. willem persman

    Mooie column van een in mijn ogen grote meneer. Een voor de auteur deugddoende recensie die ik meteen uit mijn krant had weggeknipt om ze een plaats te geven in mijn gesigneerd exemplaar.

    Like

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s