Red Magda!

De cultuurhuizen en de VRT moeten het dus met veel minder geld rooien, elke euro in zeven stukken bijten, alle uitgaven met een luizenkam inspecteren. Dat zal gevolgen hebben voor de productie en het personeel. Ik voorspel dat zinvolle jobs voor de bijl gaan en dat vooral oudere collega’s mogen inpakken.

Iemand moet me toch eens uitleggen hoe je een economie omhoog tilt door er werknemers uit weg te halen. Vervolgens hebben ze minder inkomen, betalen minder belastingen, geven minder uit, besteden minder aan kinderopvang, noem maar op. Werken is goed voor de samenleving, en goed voor de mens tout court, ja, zo ouderwets ben ik wel. Overigens vind ik gezinsmanager, moestuinier en vrijwilliger in de bib ook volwaardige banen, waar een soort basisloon tegenover mag staan. Maar dat is een ruimere discussie.

Verloren bibliotheken

Met de besparingsdrift valt vooral te vrezen dat wie 58 is, of wie weet nog jonger, binnenkort een tikje op de schouder en een veelbetekenende knik naar de uitgang mag verwachten. Houdbaarheidsdatum verstreken of niet.

Ik heb al zoveel collega’s te vroeg zien vertrekken. Telkens wandelde een encyclopedie de deur uit, wat zeg ik, een bibliotheek! Ze waren veteranen van vele regeringsformaties, oorlogen, operapremières, tentoonstellingen en romans. Ze hadden in hun hoofden en harten een schat aan ervaring en vergelijkingsmateriaal geaccumuleerd, klaar om aan te boren bij elke gelegenheid. Ik mis hen elke dag. Sommigen moesten weg op 65 en hadden gerust nog jaren kunnen doorgaan. Anderen werden voortijdig afgeserveerd. Of waren al jaren op een zijspoor gerangeerd.

De Magda’s en de Seppes

Om jong en oud (man en vrouw, wit en bruin…), om Magda, Robert, Seppe en Jamal aan boord te houden en te laten samenwerken is zorgvuldig beleid nodig, en dat is ver te zoeken. Saskia Van Uffelen heeft daar een interessant boek over geschreven: ‘Iedereen baas’, over vier generaties werknemers die het liefst aan één zeel trekken en van elkaar kunnen leren, in plaats van zich aan elkaar te storen (en tegen elkaar uitgespeeld te worden).

Lineaire besparingen zijn onzinnig. Wie een streep trekt op pakweg 58 verliest menselijk kapitaal dat nooit gecompenseerd kan worden. Wie de laatst bijgekomen -jonge- werkkrachten laat vertrekken, wurgt de toekomst. Wat rest is dan een uitgedund legertje gestresseerde, nagelbijtende dertigers en veertigers die nog harder moeten werken. Hallo burn-out?

Een kwarteeuw geleden begon ik op de VRT te werken. Als jonge twintiger was ik op de nieuwsdienst danig onder de indruk van de wijsheid van mannen (en de énkele vrouw) die mijn ouders hadden kunnen zijn. En, toegegeven, ik was ook geërgerd als ze het weer eens beter wisten. Maar de diversiteit qua leeftijd was toen groter, en dat was leerrijk voor iedereen.

Egaler loon?

Als we allemaal langer moeten werken om de sociale zekerheid betaalbaar te houden, dan horen de VRT en de cultuursector net het goede voorbeeld te geven. Laten we wel wezen, het gaat hier niet over verpleegkunde of bouw, waar het lichaam het ten langen leste moet afleggen tegen de tonnen ervaring. Met uitzondering wellicht van cameralui, die met veel te zwaar gerief rond moeten zeulen. Op creativiteit staat geen leeftijd.

Oudere werknemers zijn te duur. Wel, dan moeten we daarover durven te praten. Het is eigenlijk onzinnig om in het begin van je loopbaan te weinig en op het einde (soms meer dan) genoeg te verdienen. Misschien ligt in het egaliseren van lonen, en dus in intergenerationele solidariteit, de sleutel om senior collega’s in dienst te houden.

De jonge en de oude stier

Oudere trekvogels vliegen veel efficiënter dan jonge flapperaars; de windstromen en de thermiek hebben zich in de loop der jaren in hun lijf verankerd, lees ik in de krant. En dan is er nog het grapje van de twee stieren, die bovenop een berg kwijlend naar een kudde koeien staan te kijken. De jonge stier briest: yihaa, we stormen naar beneden en pakken er één! Antwoordt de oude, bezadigde stier: kom, we slenteren naar beneden en pakken ze allemaal.
Ik wil mijn oudere collega’s niet kwijt. Al was het maar omdat ik dan zelf opschuif.

Lees deze tekst ook op deredactie.be.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s