Traag en intens

http://cobra.be/permalink/1.2133969: bekijk hier de reportage met Peter Jacquemyn. Hij hakte eigenhandig een boom om en maakte er honderden beeldhouwwerken van. Hij vond inspiratie bij een 17de eeuwse Japanse monnik. Het resultaat is te zien op het SLOW (36h) festival in Brugge. Cobra.be was tijdens het creatieproces aanwezig.

Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Dat kon Cobra.be deze zomer met eigen ogen vaststellen in de tuin en het atelier van beeldend kunstenaar en muzikant Peter Jacquemyn. In opdracht van SLOW (36h), het kunstenfestival van de traagheid in Brugge op 8 en 9 november, werkte hij maandenlang aan een werk, dat letterlijk uit honderden beelden en beeldjes bestaat.

Jacquemyn velde een kerselaar in de tuin van een vriend. Uit het hout sculpteert hij letterlijk honderden grote en kleinere kunstwerken, half-figuratief, met stukken gezicht, een hand, een dier. Cobra’s was erbij toen hij de stam aanpakte. Dat werd een beeld van Maria Magdalena, die door de engelen ten hemel wordt opgenomen. Alleen de hand van één engel is zichtbaar op haar schouder. Jacquemyn inspireerde zich hiervoor op Duitse middeleeuwse houtsculpturen.

“Die ene kans mag je niet verprutsen”

Met zijn project stapt Jacquemyn in de voetsporen vande 17de eeuwse Japanse bedelmonnik Enku, die overal waar hij kwam een boeddha sculpteerde uit het hout dat voorradig was. Niets mocht verloren gaan. En dat is ook de instelling van Peter Jacquemyn. “Je hebt maar één kans om een beeld uit een stuk hout te halen. Het is een geschenk van de natuur. Dat mag je niet verprutsen”.

Het werk van Jacquemyn past perfect bij het thema van het SLOW (36)-festival. “Drie vierde van mijn werk is hier zitten”, zegt hij, “en kijken naar de stukken hout. Zoals een Japanse kalligraaf driekwartier inkt maakt op zijn wrijfsteen en dan in twee seconden zijn kalligrafie neerzet.” Ook bij Jacquemyn gaat er veel voorbereiding vooraf aan de kettingzaag, aan de hand van tientallen schetsen.

De honderden beelden en beeldjes, soms maar enkele centimeter groot, van Peter Jacquemyn zijn te zien op SLOW (36h), het kunstenfestival van de traagheid in Brugge. Als muzikant (contrabassist) is hij daar ook aanwezig; hij heeft enorm lange pianosnaren gespannen doorheen het hele gebouw.

Meer over SLOW (36h): traag en intens

In een zich voorbijhollende wereld biedt SLOW (36h) twee dagen en een nacht vertraging en verstilling aan, in alle mogelijke kunstvormen, onder het motto: “hoe trager de ervaring, hoe intenser de herinnering”.

Bij de Amerikaanse componist Morton Feldman (1926-1987) staat de stilte centraal. Hij neemt ook een loopje met de tijd. In zijn partituren zijn er geen aanduidingen van de duur van noten of rusten. En hij rekt de afstand tussen noten tot het uiterste uit.

Voor ‘Crippled Symmetry’ vertrekt Feldman vanuit zich herhalende patronen, zoals op tapijten uit Anatolië. Deze muziek wordt gebracht door Het Collectief en Klaas Verpoest (visuals). Arne Deforce (cello) en Yutaka Oya (piano) spelen ‘Patterns in a chromatic field’ met beeld van Visual Kitchen. De Japanse Keiko Shichijo speelt ‘Triadic memories’ terwijl Bart Vandevijvere live schildert.

John Cage kan niet ontbreken op dit programma. Organist Johan Huys speelt ‘ASLSP- As slow as possible’ drie keer, in een verschillend tempo. Het Bozzini strijkkwartet brengt muziek van Aldo Clementi, Antoine Beuger, Johannes Ockegem en Jürg Frey.

Voor de volledigheid

Mag het wat langer duren op het festival SLOW (36h)? Ja, dat mag. Het koor Psallentes waagt zich tussen zonsopgang en zonsondergang aan alle 150 psalmen en aan een volledige 16de eeuwse processionale (gregoriaanse gezangen voor de jaarlijkse processies en heiligenfeesten van de begijnen) uit Turnhout.

Traagheid uit zich ook in herhaling. Zeventig pianostudenten van de Conservatorium in Brugge brengen het hypnotiserende ‘Vexations’ van Erik Satie, 840 keer hetzelfde motief, in een tempo dat de componist aanduidt als ‘très lent’. Of wat dacht u van alle 48 preludes en fuga’s van het Wohltemperierte Klavier van Bach door pianist Alain Franco? Of het zes uur durende ‘Inner cities’ van Alvin Curran door pianist Daan Vandewalle?

Ook drones, loops, allerlei elektronische muziek, klankbaden (vb. Phill Niblock) komen aan bod. Danser Marc Vanrunxt gaat aan de slag met een soundscape van William Basinski.

Een zandloper en een schildpadrace

Componist Antoine Beuger houdt een zogenaamde zandloperlezing (3 minuten praten, 3 minuten zwijgen). Kristien Bonneure praat over ‘de tijd stillen en rekken’ met Beuger, Peter Jacquemyn en cellist Arne Deforce, terwijl Ann Vansteenkiste thee zet. Er zijn verschillende van deze Slow Talks op het festival.

En op zondagmorgen vindt een ‘Course de Lenteur’, een wedstrijd ‘om ter traagst’ plaats in het Albertpark. Stilstaan of achteruitlopen mag niet, wel zo traag mogelijk vorderen.

[SLOW (36h) op zaterdag 8 en zondag 9 november in en om het Concertgebouw in Brugge en op andere locaties in de stad]

Meer over Enku en Slow

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s